با حضور فرزند استاد شهید مطهری ، تجلیل از زنده یاد خلیل عمرانی

با حضور فرزند استاد شهید مطهری
خانواده مرحوم خلیل عمرانی در جشنواره شعر گل‌واژه‌های مطهر تجلیل شدند

در اختتامیه دومین جشنواره شعر گل‌واژه‌های مطهر از خانواده مرحوم خلیل عمرانی با حضور حجت‌الاسلام محمد مطهری تجلیل شد.

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات باشگاه خبری فارس «توانا»، اختتامیه دومین جشنواره شعر گل‌واژه‌های مطهر روز گذشته با حضور سردار بهروز اثباتی، حجت‌الاسلام ذکریا اخلاقی، مصطفی محدثی خراسانی، رضا اسماعیلی، محمدجواد محبت، حسین اسرافیلی، سعید بیابانکی و جمعی از شعرا و اهالی فرهنگ و ادب در حوزه هنری برپا شد.

در این مراسم حجت‌الاسلام محمد مطهری فرزند استاد شهید مطهری از خانواده مرحوم خلیل عمرانی با اهدای لوح تجلیل به عمل آمد. در این مراسم نیز از حسین اسرافیلی به عنوان شاعر پیشکسوت کشورمان تجلیل شد.

در ادامه این مراسم از مهدی نظارتی‌زاده، حمید هنرجو، بهروز اقبالی درخشان، ارمغان بهداروند، امید خسروی، سمیرا پیرزاده، علی فردوسی، محمدحسین ملکیان، عالیه مهرابی، حجت‌الاسلام محمدحسین انصاری‌نژاد، محسن کاویانی، سیما مظهری صفات، ذبیح‌الله ذبیحی، علی سلیمانی، احمدرضا قدیریان، وحیده افضلی، عبدالرضا کوهمال جهرمی، غلامرضا سلیمانی، فاطمه ناظری، زهرا شعبانی و حسین عبدی تقدیر به عمل آمد.

|+|

چاپ مجدد ساعت به وقت شرعی دریا

 چاپ تازه کتاب شعر «ساعت به وقت شرعی دریا» از سروده‌های خلیل عمرانی در نمایشگاه کتاب تهران عرضه می‌شود.به گفته‌ زینب یزدانی، مدیر انتشارات تیرگان، بیش‌تر شعرهای این مجموعه غزلیات هستند و سه موضوع باورهای دینی و مذهبی، عاشقانه‌ها، کوچ و رفتن موضوعات آن‌ها را تشکیل می‌دهد. چاپ دوم این کتاب از سوی این ناشر در نمایشگاه عرضه می‌شود. در ماه‌های پایانی سال گذشته از این شاعر فقید در مراسم افتتاحیه‌ هفتمین جشنواره شعر فجر تجلیل شد.به گزارش نجیرم ، منوچهر علیپور شاعر و نویسنده کشورمان نیز از در دست داشتن چاپ کتابی در خصوص زندگی و اشعار زنده یاد خلیل عمرانی خبر داده که توسط نشر تیرگان به بازار عرضه خواهد شد .

خلیل عمرانی، شاعر آیینی، 19 آذرماه پس از یک دوره بیماری در سن 48سالگی در بیمارستان قلب تهران درگذشت. پیکر او 20 آذرماه در تهران تشیع و طبق وصیت خودش، برای خاک‌سپاری به شهر دیر از توابع استان بوشهر منتقل شد.

|+|

خداحافظ خلیل! خاطره ای از حسین دوستی

شنیده بودم که خلیل گلستان شعر و ادب مدتی است به «کما» رفته است و همراه او، دل خیلی از دوستانش نیز به«کما»رفته بود. باور کنید این دل ها که زنجیروار به هم وصلند، مکان نمی شناسند، من در « اهر » بودم، او در « دیّر» در جنوب ایران،

زمانی در استان هرمزگان بود و روزی در مشهد و روزی دیگر در تهران و یک روز برسرمزار « عماد مغنیه » در لبنان و چند روزی نیز در « اهر» و باز این سلسله دل های دوستان بود که وصل هم بود و شیفته یکدیگر...

 چند روزی بود که مجموعه اشعار او را ورق می زدم تا یادی از وی، درد حسرت دوست را اندک تسلایی بخشد و کمی از غم دوست بکاهد. تا اینکه پیامکی تلخ و اندوه بار غم ها را بر سرم آوار کرد و گریه های شبانه دامنم را گرفت و آنگاه بود که این اشعار از سروده های خلیل ، غصه هایم را تفسیرکرد و سرود « جاودانه شدن خلیل عمرانی»را بر گوشم ترنم کرد:

شبیه خاطره ای خاموش ، نشسته ام که پریشانم

شکسته شاخه لبخندم ، پر از غروب درختانم

شنیده ام که شبی درپیش ، تمام پنجره ها لالند

تمام حنجره ها زخمی و من تصور بارانم...

آری ، خلیل عمرانی ، متخلص به « پژمان دیّری» شاعر و مدیر انقلابی در عصر روز یکشنبه 19 آذر ماه 91 به خیل مهاجران عرصه شعر و ادب پیوست و دوستان خود را در آتش غم فراق خود داغدار ساخت.

زنده یاد استاد خلیل عمرانی، نویسنده، شاعر، پژوهشگر، کارشناس ارشد ادبیات، از دیار جنوب و استان بوشهر، متولد سال 1343 در شهرستان دیّر بود. یاد و خاطره اش تا همیشه عزیز خواهد ماند. در کارنامه ادبی  وی کتابهایی چون »ترنم حضور«، »مروارید فراموش«، »ساعت به وقت شرعی دریا«، »دلموبه های بم« و...

در کارنامه اجتماعی خلیل عمرانی مسئولیتهایی همچون  دبیر، مدرس شعر وزارت آموزش و پرورش، معاونت فرهنگی اداره کل ارشاد اسلامی استان بوشهر، مدیرکل مرکز آفرینش های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، مشاور وزیر آموزش و پرورش، مدیر کل آموزش و پرورش استان هرمزگان، قائم مقام معاون وزیر آموزش و پرورش، رئیس انجمن شعر سازمان بسیج هنرمندان، رئیس سازمان مدارس غیر دولتی و... ثبت شده است، اما هیچ کدام ازاین عناوین، به اندازه صمیمت، خوبی و مردمی بودن خلیل، نمی تواند شخصیت برجسته وی را تبیین نماید. برای من نوشتن در سوگ دوست فرزانه ام خلیل سخت است، برای دوستیِ پانزده ساله ای که با هم داشتیم و بیشتر، ایشان جویای احوال حقیر بودند و مدیون مهر و محبتشان هستم ،لذا سطوری را به یادش می نگارم جهت تسلای خاطر خود و دوستان اهریِ خلیل .

اولین دیدار

اولین آشنائی ام با زنده یاد خلیل عمرانی در سال 1376 بود که جهت شرکت در گردهمائی آموزشی رؤسای ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی سراسر کشور از 24 تا 27 مرداد ماه در مشهد مقدس حضور یافته بودیم . وی در روز سوم گردهمائی به عنوان مجری به اداره برنامه ها پرداخت. در آن روز اینجانب قطعه شعری را جهت تقدیر از زحمات برگزار کنندگان گردهمائی سرودم و خوانده شد که مطلع آن چنین بود :

ما به پابوس شه ملک ولا آمده ایم

به خراسان پر از لطف و صفا آمده ایم

مرحوم آقای خلیل عمرانی با شور و شعف و امتنان از سروده اینجانب ، جوابیه ای را سروده و قرائت نمودند :

خوش به پابوس رضا ، دست خدا آمده اید

                                  دل پر از عشق ولایت به وفا آمده اید

به زمینی که در آن آینه جان جاریست

                                  به بهار حرم قدس رضا آمده اید

دلتان سبز که با قافله شوق ولا

                                به شفاعتکده آل عبا آمده اید ...

این گفتگوی منظوم اولین باب صمیمیت و مهربانی بین اینجاب و آن انسان نیکو خصال و ادیب مؤدب بود.

دومین دیدار

تابستان 1385 خبر خوش حضور ایشان در شهر اهر توسط شاعر نغزسرای اهری آقای بابک اسلامی ، شادی و سرور در قلبم ریخت و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اهر به دیدارش شتافتم و همدیگر را چون برادرانی که بعد از 10 سال به هم برسند ، در آغوش گرفتیم و چونان همیشه با خوشمزگی ها و شیرین زبانی ها، دیدارما را در دلهایمان ماندگار ساخت. از هر دری سخن گفتیم و همانروز به منزل شاعر بزرگ آذربایجان – استاد بارز- رفتیم و خلیل چه مؤدبانه به دیدار شاعر پیر ارسباران شتافت و بوسه بردستان و چشم و صورت استاد نواخت. در آن مجلس شاعرانه، گل گفتیم و گل شنفتیم و عکسهایی به یادگار انداختیم که اینک در حکم یک یادگاری ارزشمند برای این حقیر است که درفراق هر دو استاد اندوهناک و سینه سوخته ام : استاد عباس بارز – استاد خلیل عمرانی !

•              سومین دیدار

تابستان 1386 همانند سال گذشته جشنواره شعر دانش آموزی کشور در تبریز برگزار شد و خلیل این بار نیز دبیر جشنواره بود. با اتمام جشنواره به عنوان مهمان خانواده خانم سهیلا عمرانی- شاعر جوان اهری- به اهر آمد و بار دیگر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اهر میعادگاه دیدار سوم من و استاد خلیل عمرانی شد. این دیدار نیز به همت دوست عزیزم بابک اسلامی (فرزند برومند شاعر فقید استاد عباس بارز) انجام گرفت. دیدارها تازه شد و خبر به دوستان رساندیم و اندک اندک جمع مشتاقان به هم پیوست :

- آقایان صادقی ، انباز، سخاوت عزتی، بابک اسلامی ، خانم محمودی و خانم سهیلا عمرانی. محفل شاعرانه ای ترتیب دادیم و صدای شعر خوانی، فضای کانون پرورش فکری را عارفانه ساخت و با شعر خوانی استاد خلیل عمرانی ، گویا فرشتگان نیز دل به محفل ما سپردند و لالایی نرم و ملکوتی صدای دلنشین خلیل، دل از همه برد و شیدایمان ساخت.یاد باد آن روزگاران یاد باد.

|+|

غزلی از زنده یاد خلیل عمرانی

من از اين کوچه‌هاي تنگ، حسرت‌خورده مي‌کوچم

ز آزار حسودان خسته و آزرده مي‌کوچم

سکوت سردِ خاکستر نبودم آتشي بودم

که از اين خاکدانِ تيرۀ افسرده مي کوچم

چقدر از آرزو آورده بودم وقت برگشتن

به اين شهري کز آن مثل کفن دل مرده مي کوچم

چه پنهان از شما، من کوفه را طاقت نياوردم

و سر در بالِ خشکِ بي‌پناهي برده مي کوچم 

صباحي چند ماندم استخواني در گلو، اما

پگاهي با سپاهي گريه خنجر خورده مي‌کوچم

|+|

سایتی که خود را مدیون خلیل میداند

راه اندازی سایت خبری نجیرم با یاد و حال و هوای زنده یاد خلیل عمرانی که قرار بود صاحب نظر سایت باشد و جالبه که نام این سایت را هم ایشان انتخاب و تایید کرده بود .اکنون خلیل مهربانی ها نیست ولی حال و هوای خلیل در خط به خط سایت نجیرم هویداست.خلیل با همه گرفتاری و مشغله ها هیچ گاه شهر و دیارش را فراموش نکرده بود و عاشق خدمت به دیارش بود و برایش فرقی نداشت کی و کجا و چطور ...روحش شاد و یادش گرامی

در همین ارتباط بخوانید

سایت خبری نجیرم

ما و نجیرم و دیگر هیچ

|+|

شعری از مرحوم خلیل عمرانی

اکنون که می روی چو نسیم از کنار من

پاییز می شود ز جدایی بهار من

در شهر خود چکامه ی یادم مبر زیاد

یاد آر از این خرابی قلب خمار من

گاهی به بزم عشق و وفا با سحر بگو

شرحی ز غصّه ی دلِ عاشق تبار من

با زلف یار گر که شبی یافتی قرار

تصویر کن شکستن صبر و قرار من

خواندی به یاد چشم غزالی اگر غزل

کن واژه های سبز غزل را نثار من

نامم نشان به گوشه ی « فرهنگ » دوستی!

تا باشدت نشانه ای از انتظار من

حاشا برد نگاه تو « پژمان» ز یاد خویش

ای رفته چون نسیم سحر از کنار من !

خلیل عمرانی « پژمان دیّری »

19 خرداد 1369  یزد

* این شعر را مرحوم زنده یاد خلیل عمرانی به دوست دوران دانشجویی اش (آقای فرهنگ) تقدیم کرده بود.

|+|

برای مهربانی های خلیل

برخیز کمی برای ما شعر بخوان

برخیز و دوباره از شکفتن بنویس

برخیز بهار را لبی زمزمه کن

از لذت عاشقانه گفتن بنویس

وقتی که تو نیستی غزل دلگیر است

آهنگ تمام شعر ها غمگین است

برخیز و قیامتی به پا کن ای مرد

این داغ برای دل ما سنگین است

ای رویش عاشقانه ها در چشمت

ای باور سبز  بی تو بودن سخت است

لبریز غم و گلایه هایم ای مرد

از مرگ برای تو سرودن سخت است

 ای کاش زمان کمی عقب برمی گشت

تا باز برایمان غزل می خواندی

از رویش سبز عاشقی می گفتی

مفعول مفاعلن فعل می خواندی

امروز اگر چه آسمان آبی نیست

تاریخ دگر نام تو را می داند

تا عشق درون قلب هامان جاریست

آواز تو در گوش زمان می ماند

شعر از  رضا غلام حسین نژاد

|+|

همه نامدارانی که در سال 91 ما را ترک کرده اند

آخرین هفته کامل سال نود و یک هم به پایان خود نزدیک شده و این به این معنی است که این سال هم با همه روزهای خوب و بدش، همه شادی و ها و غم هایش به ایستگاه پایانی نزدیک شده است وباید با همه این خاطرات خودمان را آماده کنیم سال جدیدرا آغاز کنیم.

به گزارش تابناک، شامگاه آخرین پنجشنبه سال فرصت مناسبی است که بنا به سنت دیرینه اسلامی سری به اهل قبور بزنیم و یادی کنیم از همه آنهایی در دوازده ماه اخیر جمع ما را ترک نمودند. همه آنهایی که خاطرات بسیاری را در طول سال های متوالی برایمان پدید اوردند و فرصت دیدن یک بهار دیگر را نیافتند و رخ در نقاب خاک کشیدند.

بامداد 19 آذر 1391 هم روز بود که خلیل عمرانی، شاعر انقلاب پس از یک دوره طولانی بیماری در سن 48 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کند.

ادامه گزارش را از اينجا بخوانيد

|+|

تقديم به ققنوس شعر انقلاب

26 ارديبهشت 1387 ( زنده ياد خليل عمراني در حال ايراد سخنراني در بزرگداشت استاد مرداني)

تقدیم به استادم نصراله مردانی ققنوس شعر انقلاب

  مثل خودت غریب شده یاد واره ات

ای کاش می رسید طلوع دوباره ات

یادش به خیر اوج ستیغ سخن که بود

آرش ترین برای سخن راه چاره ات

ققنوس وار خاک وطن را قدم زدی

در آسمان روشن میهن ستاره ات

عشق وحماسه رابه هم آمیخت همتت

فردوسیانه تکیه زدی بر هزاره ات

قدر قیام نور تو رازیست ماندگار

در عرصه ی قیام حضورهماره ات

«خون نامه» ات‏که «آتش نی» درغزل‏ گشود

«قانون عشق» شد به شهود اشاره ات

بعد از وقوع سرخ شهادت هنوز هم

می روید از نگاه افق استعاره ات

درکربلا چه‏ گفت‏ خدابادلت‏ که مست

چشم  فرشته ها به نماز نظاره ات

از دشت شاعرانه‏ ی نرگس عبورکرد

ای مسجد حماسه به شوق مناره ات

شعرت اذان‏ عشق زمین بود و می رسد

با هر سپیده مثل طلوع دوباره ات

|+|

آخرین گفتگوی زنده‌یاد خلیل عمرانی

گفتگویی که در زیر آمده است آخرین مصاحبۀ زنده‌یاد خلیل عمرانی است که در نوزدهمین نمایشگاه مطبوعات به دعوت هنرنیوز صورت گرفت:

ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات دفاع مقدس چه روندی را طی کرده است و الان در چه جایگاهی قرار دارد؟

برای بحث در باب این دو موضوع که رابطۀ تنگاتنگی با هم دارند و گاهی در دل هم قرار می‌گیرند، ما باید نخست در یک نگاه کلی آن را مورد تأمل قرار دهیم و بعد به اجزای آن بپردازیم تا برسیم به ادبیات دفاع مقدس؛ زیرا وقتی راجع به شعر انقلاب اسلامی صحبت می‌کنیم منظور ما شعری است که در انقلاب شکل گرفت؛ یعنی در واقع می‌شود آن را هم مثل بسیاری نهادهای دیگر دستاورد انقلاب به حساب آورد _این غیر از شعرهایی است که پیش از پیروزی نهضت امام خمینی (ره) سروده شد و تحت عنوان اشعار انقلابی شناخته می‌شود که در دو شاخه است: انقلابی اسلامی و انقلابی غیر اسلامی است؛ اما هرآنچه به عنوان شعر انقلاب درباره‌اش صحبت می‌کنیم و به عنوان دستاوردی از دستاوردهای انقلاب به شمار می‌آید شعری است که از سپیده دم انقلاب طلوع کرده و حس پیروزی و ارزش‌های پیروزی‌آفرین انقلاب در آن شکل گرفته است و همگام با برهه‎‌های گوناگونی که در دورۀ پیروزی پیش آمد حرکت کرد تا با فاصله‌ای بسیار کوتاه به مقطعی به نام دفاع مقدس رسید که بخش قابل ملاحظه‌ای از شعر انقلاب را در فضای دفاع مقدس به خود اختصاص داد که از آن به عنوان شعر دفاع مقدس یاد می‌شود که در واقع چیزی جدای از شعر انقلاب نیست و باید به نوعی «شعر دفاع مقدسی انقلاب» محسوب شود، زیراکه این دو حوزه نمی‌تواند از هم جدا باشد؛ چون دفاع مقدس به انقلاب اسلامی تعلق دارد.

ارزیابی شما از فعالیت های اخیر ادبی در دو دهه گذشته در حوزه شعر انقلاب اسلامی و دفاع مقدس چیست؟

شعر دفاع مقدس در واقع منشعب از شعر انقلاب است، در درون خود نگرش پایداری را دارد، پایداری و دفاع فقط نظامی نیست؛ دفاع مقدس به رغم آنکه دفاع مسلحانه از مملکت است در خود نوعی آمیختگی فرهنگی هم داشته است؛ واقعیت این است که رزمندگان اگرچه با سلاح، اما با شهادت با جانبازی با آزادگی از خاکشان و از سرزمینشان و از آرمان‌هایشان دفاع کردند. اما «دفاع» به معنای عام کلمه بسیار گسترده است که به واقع از ارزش‌های انسانی دفاع می‌کند. به همین خاطر پایانی ندارد و به موازات انسان و اسلام به موازات عدالت‌خواهی این نوع شعر ادامه پیدا خواهد کرد و این غیر از هشت سال دفاع مقدس است که ما باید آن را همواره در حافظۀ تاریخی‌مان و در حرکت شعری مان در نسل های گوناگون ادامه دهیم.

ما راهی را انتخاب کردیم که راه بسیاری طولانی است و مقصدی به نام نابودی طاغوت داشتیم که محقق شد، مقصد بعدی نظام‌سازی بود که نظام اسلامی را ساختیم و نظام و شاخه‌های گوناگون آن و بین‌المللی سازی تفکر آن که اسلام ناب باشد، همگی مراحل گوناگونی است که ما باید دنبال کنیم؛ پس ما جای ایستادن نداریم. وقتی ما جای ایستادن نداریم و در حرکت هستیم در طول حرکت مان باید آفرینش فکری، فرهنگی و ادبی داشته باشیم.

چگونه می‌شود ارزش‌های دفاع مقدس و انقلاب اسلامی را با نوآوری‌های ادبی به شعر نسل امروز انتقال داد؟

نوآوری هم در مضمون است و هم در زبان. ایجاد اندیشه‌های نو هم به منزلۀ انطباق آن‌ها در زبان است و هم انطباق الگوها و معرفی آن‌ها که همۀ آنها باید صورت بگیرد. ما گاهی در دفاع مقدسمان الگوهایی داریم که مثل معادن کشف نشده هستند؛ مثلا شهید همت یک معدن کشف نشده است و ابعاد گوناگون شخصیت این مرد باید در طول تاریخ کشف شود و یک مرتبه نمی‌شود به همۀ ابعاد وجودی این اشخاص احاطه پیدا کرد. لذا تا الان کسی به جنبۀ معلمی شهید همت توجه نکرده است. ایشان معلم بود و بعد به یکی از فرماندهان بزرگ جنگ تبدیل شد. اما به جوانب مختلف فعالیت و شخصیتش کمتر توجه شده؛ در حالیکه هر یک از این مراحل هم می‌تواند یک الگو از درون خود بیرون بدهد. یعنی شهید همت می‌تواند در مرور و در مراحل گوناگون زندگی خودش، در هر مرحله یک الگو باشد. نه یک الگو به نام همت، بلکه یک سلسله الگوها از شخصیت او که این باید در طول تاریخ اتفاق بیفتد و تازه این فقط شهید همت است؛ در حالیکه ما از این اشخاص بسیار داریم؛ همچون شهید باکری و بسیاری از شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس. ما به زوایای زندگی این اشخاص نپرداخته‌ایم. ما فقط به سراغ افرادی رفته‌ایم که معروف بوده‌اند. لذا باید این اشخاص معرفی شوند و هر نسلی باید از زاویه دید خود به این بزرگان نگاه کند. چون نگاه نسل‌ها متفاوت است.

امروزه جشنواره‌های متعددی در حوزۀ شعر دفاع مقدس برگزار می‌شود، با توجه به اینکه حضرتعالی از دست اندرکاران و داوران برخی از این جشنواره‌ها بوده‌اید، کاستی‌های این جشنواره‌ها را در چه می‌بینید؟

در جشنواره اخیر دفاع مقدس دست‌‌اندرکاران سه تا چهار نسل از شاعران را به طور مخصوص دعوت کرده بودند و در این جشنواره شاعرانی از نسل‌های مختلف حضور داشتند؛ من فکر می‌کنم این نسل‌بندی حرکت بسیار خوبی در شعر انقلاب و دفاع مقدس است که باید به آن توجه ویژه شود تا تضارب اندیشه و انتقال دستاوردها، بین نسل‌ها اتفاق بیفتد.

گاهی در جشنواره‌ها با معضل شاعران ثابت در آن مواجهیم. برای این مشکل چه چاره‌ای باید اندیشید؟

اتفاقا نسل‌بندی‌ای که عرض کردم ناظر بر همین موضوع است. مثلا ما شاعران خوبی داریم که در یک دهه پای ثابت مسابقات و جشنواره‌ها بودند. اینان الان دیگر به مرحله‌ای رسیده‌اند که نباید با شاعرانی که مثلا دو سال است که شعر کار می‌کنند رقابت داشته باشند یا باید از گردونۀ رقابت خارج شوند و به عنوان شاعر رسمی شناخته شوند و صرفا به این جشنواره‌ها دعوت بشوند.

آقای عمرانی در حال حاضر در شعر امروز اتفاقاتی می‌افتد که به جریان مدرنیته نسبت داده می‌شود. نظر شما در خصوص این حرکت‌ها و جریان‌های ادبی چیست؟

زبان فارسی، ادبیات فارسی و شعر فارسی یک فرهنگ و تمدن را همواره همراه داشته است و به هرجا که رفته در آن منطقه نفوذ کرده است. لذا گاهی وقت‌ها خوشبینانه به تعامل فرهنگ ها و گفتگوی تمدن ها اشاره می کنند و لی گفتگوی فرهنگ ها خود در یک دوره ای امکان پذیر است؛ زیرا که نهایتا به مواجه فرهنگ ها منتهی خواهد شد؛ زیرا که یک جامعه نمی تواند دو فرهنگ داشته باشد و باید یک فرهنگی باشد این غیر از خرده فرهنگ های خود آن فرهنگ است گاهی وقت ها ما در یک جامعه ایرانی یک فرهنگ ایرانی اسلامی داریم که این فرهنگ خود خرده فرهنگ هایی دارد که به موازات قومیت ها و مناطق جغرافیایی ایجاد شده اند ولی گاهی وقتا ما با فرهنگ بیگانه مواجهه هستیم الان بسیاری مشکلات ما در حوزه‌های گوناگون به این مسئله مربوط است، برای مثال بحث مدرنیته. باید مدرنیته از درون فرهنگ ما شکل گرفته باشد، با نگاهی صحیح به این موضوع متوجه می شویم که ادبیات ما قرن ها از غرب جلو تر بوده اما مدرنیت ادبی ما کجاست؟ مدرنتیت ادبی با مدرنیت صنعتی فرق دارد؛ ما در یک دوره ای حتی نسبت به غرب مدرنیت صنعتی داشتیم زمانیک غرب به ساعت شیطان می گفت ولی ما سیستم ساعت داشتیم لیکن در یک دوره دویست ساله به دلایل گوناگون آنها به رشد صنعتی دست پیدا کردند اما آیا مدرنیت فکری و فرهنگی هم پیدا کردند؟ آیا مدرنیت ادبی هم پیدا کردند؟ این پرسش ها باید در درون فرهنگ ما پاسخ داده شود؛ در حالیکه شاعران غرب تحت تاثیر مولانا سعدی و فردوسی ما بودند چرا امروز ما دچار این بحران شده ایم.

بیدل درجه‌ای از مدرنیت شعر فارسی است تا به نیما، سهراب . شاعران امروز برسیم شاعران معاصر ما هم نسبت به غرب مدرن تر هستند؛ در بحث غالب ها برخی فکر می کنند اگر غزل کار کردند مدرن نیستند در حالیکه مدرنیت اصلا به غالب نیست؛ مدرنیت به زبان، اندیشه و فکر است و نگاه و تاثیری است که بر جامعه می گذارد و حرکتی که در جامعه ایجاد می کند؛ اگر غزل امروز ما غزل بالنده ای باشد یا شعر نیمایی ما و غالب سپید ما بالنده باشد مدرن هستند و اگر عقب نگهدارنده بباشند مدرن نیستند، همین‌طور کارهایی که برخی نهله‌ها و گروه‌ها در شعر امروز انجام داده‌اند. مثل شعر اروتیک در دهۀ هشتاد که مدرنیته نیست؛ زیرا اساساً به هذیانات جنسی برگشتن مدرنیته نیست و غربی‌ها در عرصۀ اخلاق بشری به بدویت برگشتند.

بحث نوآوری در مضمون و فرم را بر این اساس چگونه می‌شود توضیح داد؟

ما در شعرچیزی به نام موضوع و چیزی به نام مضمون داریم که گاهی باهم اشتباه گرفته شده اند، انسان در طول تاریخ موضوعش فرق نکرده و همواره بر فطرت او ثابت بوده است، آنچه که تغییر می کند مضمون است به قول صائب: «یک عمر می شود سخن از زلف یار گفت/در بند آن مباش که مضمون نمانده است» لذا زلف یار تغییر نمی کند ولی مضامینی که شاعران ساخته اند فرق می کند آنچه در ذات عاطفه انسانی است نباید گم شود اما در برخی پرداخت های امروز گاهی بر اثر غفلت گم می شود.

آقای عمرانی برآیند شما از شرایط فعلی نشر در کشور چیست؟

ای کاش همانگونه که عاشقان شعر و ادب به سراغ ادب می رفتند ناشران هم عاشق نشر بودند تا برای نشر ادبیات و اندیشه های ما دلسوزانه وارد عرصه می شدند؛ این بدین معنا نیست که بگوییم ناشر درآمد نداشته باشد، درآمد داشتن با برخورد بازاری در عرصه نشر متفاوت است، ای کاش منفعت طلبی ناشران، نشر را دچار چالش نکند کما اینکه برخی سردرگمی های حوزه نشر از همین جا نشئت می‌گیرد، گرچه ناشران عاشق هم هستند و باید به آن‌ها درود فرستاد.

چه راهکاری برای حل بحران نشر مخصوصا درباره کتاب‌های شاعران پیشنهاد می‌کنید؟

مشکل اینجاست که الان برای شاعران انجمن صنفی فراگیر نداریم، باید یک انجمن صنفی تشکیل شود و همه مسائل صنف را تحت پوشش قرار دهد؛ زمانی قیصر امین پور گفت «اگر فقط ما شاعران آثار یکدیگر را خریداری کنیم در ایران هیچ کتابی زیر ۵۰۰۰ نسخه چاپ نمی شود» لیکن امروز می بینیم در سبد خرید خانوار آثار ما شاعران جایی ندارد لذا ما شاعران باید اول به کار هم حرمت بگذاریم، کما اینکه در حوزه نقد هم با مشکلاتی از این دست مواجه ایم و امروز منتقدانمان قشری شده اند و گزینش‌های غیر میمون و بعضاً نامناسب دارند در حالیکه منتقد کارش معرفی آثار است ولی امروز منتقدان رسالت خود را فراموش کرده اند و فکر می کنند به قول کشتی گیران نقد خاک کردن حریف است؛ حال آنکه منتقد باید زیبایی‌های یک اثر را بنمایاند و اگر ایرادی هم در آن هست گوشزد کند برای سایر آثاربعدی؛ برخی این انتظارات را از دولت دارند، باید گفت دولت نمی تواند برای همه این مسائل برنامه ریزی کند، این کاری است که ما باید خود انجام بدهیم البته دولت وظیفه اش یک حمایت فراگیر است و باید به آن توجه ویژه داشته باشد.

هنرنیوز

|+|

تجليل از خانواده زنده ياد خليل عمراني در هفتمين جشنواره شعر فجر

|+|

متن لوح تقدیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آیین تجلیل از استاد خلیل عمرانی

خانواده معظم و گرامی مرحوم خلیل عمرانی

همراه شما  و هم دل و هم نفس با دل دردمند شما خاطره ی شاعر عزیزمان مرحوم خلیل عمرانی را گرامی می داریم.سلام و درود خداوند برآنان که به جان و تن  در راه حق  و حقیقت سر از پا نشناختند و هر چه از ذوق و اندیشه و دانایی در کف داشتند چون آب زلال در جوی معرفت حق ریختند .زنده باید یاد شاعر ارزشمدار و حامی دیانت و  ولایت، استاد خلیل عمرانی که به حق جز نام نیک و کردار پسندیده از خود باقی نگذاشت و آسیمه سر به سرای جاودان شتافت .یاد و نام آن سخنگوی پاک دل را گرامی می داریم و برای شما  خانواده آن مرد دفتر و قلم بهترین های دنیا و آخرت را از خدای  لایزال مسئلت می کنیم.

سید محمد حسینی

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

 

 

|+|

ميرشكاك:خليل مظلوم و خوب بود و افسوس می‌خورم که چرا برایش کاری انجام ندادم

* در این آئین نکوداشت شاعرانی چون عباس کلهر، علی محمد مودب، فرزند زنده‌یاد خاسته و مبین اردستانی، شعر خواندند. 

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، مراسم گرامیداشت زنده یاد «خلیل عمرانی» و مرحوم «اصغر حاج‌حیدری (خاسته)» شامگاه روز گذشته حضور محسن مومنی شریف رئیس حوزه هنری، امیرحسین فردی مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری، مجتبی رحماندوست و جمعی از شاعران برجسته کشور و دوستان و اعضای خانواده این دو شاعر در تالار مهر حوزه هنری برگزار شد.

بر اساس گزارش فارس، رضا اسماعیلی از شاعران کشورمان پس از اینکه پشت تریبون قرار گرفت ضمن اشاره به سخنان بیابانکی که گفته بود "ما این دو شاعر را از دست داده‌ایم" ابراز داشت: بنده این دو را از دست ‌رفته نمی‌دانم باید از زاویه دیگر به ماجرا نگریست چراکه بعد از دست‌ دادنشان، تازه آن‌ها را به دست آورده‌ایم.

وی با بیان این مطب که شاعران به دلیل کارهای فراوان گاهی در حاشیه هستند، مصادیق این مطلب را خلیل عمرانی و مرحوم خاسته عنوان کرد.

این شاعر توانمد زنده یاد عمرانی را در سرودن اشعار توانمند خواند و به امور مختلف‌اش اشاره و اضافه کرد: گرفتاری‌های خلیل مانع از آن می‌شد که متمرکز بر سرودن شعر بشود و اکثر اوقات هم فرصت چاپ اشعاری را که می‌سرود، پیدا نمی‌کرد.

وی به خاطره‌ای از علیرضا قزوه اشاره و ادامه داد: یک بار که علیرضا قزوه چند شعر او را خواند به من گفت عمرانی عجب شاعر توانمندی است! من هم این مطلب را به خلیل عمرانی منتقل کردم، گفتم قزوه گفت که تازه تو را کشف کرده؛ خلیل خنده‌ای کرد و با تعجب اینگونه گفت که: تازه مرا کشف کرده است؟

اسماعیلی در سخنانی کوتاه به زنده یاد اصغر حاج حیدری اشاره و تصریح کرد: آقای علی معلم همواره می‌گوید یکی از افرادی که دستم را گرفت و پا به پا برد، خاسته بود او کمک فراوان به من کرده است.

وی به وضعیت مالی شاعران اشاره و با بیان این مطلب که اکثر شاعران اکثر وضع مالی خوبی ندارند، خاطره ای را از حضور خود در یکی از کنگره‌های شعر بیان و خاطرنشان کرد: مرحوم خاسته روزی برای شرکت در کنگره‌ای از من دعوت کرد، اما پیش از آن پرسید، آقای اسماعیلی می‌خواهی پول بلیط را به تو بدهیم، بلیط نگیریم، تا با اتوبوس بیایی؟

این شاعر در ادامه و پیش از قرائت چند رباعی عنوان کرد: از نظر من زنده یاد خاسته، یغمای نیشابوری ثانی است.

 * خسرو آقایاری و آشنایی 25 ساله با عمرانی

خسرو آقایاری، شاعر ضمن توصیف آشنایی خود با زنده یاد خلیل عمرانی ابراز داشت: 25 سال سابقه کار با خلیل عمرانی داشتم. با مرحوم خاسته هم در کنگره میلاد آفتاب و کنگره‌ای در شیراز آشنا شدم.

 * میرشکاک و کوپنی که عمرانی برداشت و رفت/ برای فرد درگذشته تجلیل نگیریم تحلیل بکنیم

 یوسفعلی میرشکاک مطلبی را از روزی که بیابانکی خبر درگذشته خاسته را به او داده نقل و افزود: زمانی که سعید بیابانکی به من خبر درگذشت «خاسته» را داد گفتم کاش من به جای او بودم! زمانی هم که گفتند عمرانی درگذشته، احساس کردم کوپن مرا برداشت و رفت. امروز هم احساس جاماندگی می‌کنم چون همه آن‌هایی که سر و ریش‌شان سفید شده، مرده‌اند و فقط من مانده‌ام.

وی با مخاطب قراردادن امیرحسین فردی از او درخواست کرد تا برای مرده‌ها نکوداشت نگیریم! در ادامه توضیح داد: چه‌چیزی را می‌خواهیم نکو بداریم، وقتی خود طرف غایب است؟ خواهش می‌کنم این نکوداشت‌ها برای زمان قبل از تمام شدن کار بیفتد. نه فقط تجلیل باشد بلکه تحلیل هم باشد.

میرشکاک‌ ضمن ابراز تاسف از اینکه چرا برای عمرانی کاری نکرده تصریح کرد: بس که این مرد مظلوم و خوب بود امروز افسوس ان را می‌خورم که چرا برایش کاری انجام ندادم. احساس می‌کنم برای عمرانی کاری نکرده‌ام. با این که خیلی به هم نزدیک بودیم. ولی آیا اگر کسی به من می‌گفت، باز هم برای او کاری نمی‌کردم؟

این شاعر در پایان از خلیل عمرانی و خاسته به عنوان افرادی یاد کرد که از میان نرفته‌ و حضورشان بیشتر هم شده است.

  * حضور یک نماینده مجلس در آئین نکوداشت دو شاعر/عمرانی شاعر، ولایی، به روز و متعهد بودن را نشان داد

 مجتبی رحماندوست از دیگر افرادی بود که ضمن دعوت از او برای سخنرانی خاطرنشان کرد: قصد سخنرانی ندارم. به این مراسم آمدم تا به قصد ارادت به این دو شاعر، کارت خود را بزنم. خاسته انسانی ساده و صمیمی و اهل فیلم بازی کردن نبود.

این نماینده مجلس شورای اسلامی ضمن بیان این مطلب که با مرحوم عمرانی ارتباط بیشتری داشتم چراکه او  سعی داشت زندگی‌اش را لحظه لحظه بسازد، اضافه کرد: عمرانی شاعر، ولایی، به روز و متعهد بودن را نشان داد.

* در ادامه جواد زهتاب به شعرخوانی پرداخت و رحماندوست، فردی و مومنی به تجلیل از خانواده زنده‌یاد عمرانی پرداختند.

  * در این مراسم از خانواده دو شاعر زنده‌یاد اصغر حاج‌حیدری و خلیل عمرانی تجلیل شد.

* اجرای برنامه بر عهده سعید بیابانکی بود که به نوبت از شاعران دعوت به شعرخوانی می‌کرد.

|+|

گزارش تصویری/ بزرگداشت زنده یاد خلیل عمرانی

مراسم بزرگداشت زنده یاد خلیل عمرانی شاعر معاصر عصر امروز دوشنبه در محل حوزه هنری برگزار شد.

عکس های بیشتر در ادامه مطلب

ادامه مطلب

|+|

تجليل از مقام زنده ياد خليل عمراني در جشنواره شعر فجر

مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر گفت : در آیین افتتاحیه هفتمین جشنواره بین المللی شعر فجر از خانواده مرحوم ˈ خلیل عمرانی ˈ شاعر انقلابی تجلیل خواهد شد.

یونس محمدی در مورد مراسم افتتاحیه هفتمین جشنواره بین المللی شعر فجر و برنامه های این آیین گفت : این برنامه با سخنرانی سید محمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ، آیت الله غلامعلی صفایی بوشهری امام جمعه و نماینده ولی فقیه در استان بوشهر ، فریدون حسنوند استاندار بوشهر و رضا حمیدی دبیر جشنواره در جزیره خارک همراه خواهد بود.
وی افزود : از مهمترین برنامه هایی که قرار است با حضور مسوولان فرهنگی از تهران و استان انجام گیرد می توان به تجلیل از خانواده مرحوم خلیل عمرانی شاعر انقلابی ، بازدید از جزیره نفتی خارک و شعر خوانی تنی چند از شاعران اشاره کرد .
آیین افتتاحیه هفتمین جشنواره بین المللی شعر فجر 17 بهمن ماه در جزیره خارک برگزار می شود.
منبع:ايرنا

|+|

در سالروز میلاد باسعادت رسول گرامی اسلام(ص)، شاعران نسل مرواريد گرد هم مي‌آيند

به گزارش شهرستان ادب، طبق اعلام یکی از شاگردان مرحوم خلیل عمرانی، روز سه‌شنبه دهم بهمن ماه که به مناسبت ميلاد حضرت رسول اکرم(ص) روز مهرورزي نامیده شده است،

شاگردان مرحوم  خليل عمراني در حلقۀ شعر نسل مرواريد گرد هم آمده و به قرائت اشعار خود با موضوع پيامبر اکرم(ص) خواهند پرداخت.

اين نشست شعري در حسينيۀ شعر آن شاعر فقيد و در منزل ايشان بر پا خواهد شد.

شاعران جواني چون فاطمه طارمي، غلامرضا سليماني، سيروس مرادي، عباس محمدي کلهر، حميد قاسمي، سيد وحيد سمناني، رضا غلامحسين‌نژاد، نوشين نامداري، منصوره دفاعي، محمدرضا طهماسبي، مبين اردستاني و... در اين جلسه حضور خواهند يافت.

همچنین قرار است در این مراسم اشعاري نيز به شاعر و معلم دلسوز انقلاب خليل عمراني تقديم گردد.

|+|

عکسی از جشنواره شعر بسیج _تبریز 1384

خود را به زر و مقام، نفروخته ای
آزادگی و مرام، نفروخته ای
شاعر شده ای که درد را بنویسی
تو، واژه به نان و نام نفروخته ای (سید اکبر سلیمانی)(سید اکبر سلیمانی)

 

برای او که چشم و چراغ شعر بسیج بود

برای خلیل شعر ایران که برای فرداهای ایران از خودش گذشته بود

روحش شاد و یادش تا ابد جاویدان

 

|+|

مرد تأثير گذار زندگي خليل عمراني و شهرستان هنر دوست جم به ياد خليل شعر ايران

امام جمعه جم گفت: مرحوم خلیل عمرانی شاعری بزرگ، مردمی و ولایی بود و در شعر آئینی جایگاه ویژه‌ای دارد.
به گزارش خبرنگار «چگاسه»: حجت‌الاسلام محمد گنجی در نشستی که به مناسبت چهلمین روز درگذشت خلیل عمرانی، شاعر شناخته شده انقلاب در جم برگزار شد با بیان این مطلب به سابقه‌ی آشنایی خود با عمرانی اشاره کرد و گفت: مرحوم عمرانی از همان ابتدا گرایش به ادبیات داشت و شعرهایی خوبی هم می‌سرود.وی با اشاره به برخی ویژگی‌های رفتاری و اخلاقی خلیل عمرانی گفت: منزل این شاعر بزرگ همواره میزبان هم‌استانی‌ها و همشهری‌هایش بود و به واقع نمونه‌ای از انسانی فرهیخته بود.امام جمعه جم با بیان اینکه خلیل عمرانی در سطح کشور شاعری شناخته شده است گفت: علی‌رغم شهرت این شاعر بزرگ، او در استان زادگاه خود چندان شناخته شده نبود. چه خوب است که از افراد در زمان حیاتشان تجلیل و تقدیر کنیم نه پس از درگذشت آنان.

دیگر سخنران این مراسم یکی از پیشکسوتان فرهنگی جم بود. کسی که خلیل عمرانی از او چنین یاد می‌کند: «ﻣﺮﺩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ» «...ﺁﻣﺪﻧﺶ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻣﺮﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻛﺮﺩ.»، «یاﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ـ ﻛﺘﺎﺏ ـ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ ﻛﺮﺩ.»،« ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻌﺮﻫﺎﻳﻢ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪﺍﻡ ﺭﺍ ﻣﺪﻳﻮﻥ (او هستم) ﻛﻪ ﺁﻣﺪﻧﺶ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻣﺮﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻛﺮﺩ.» و...

حاج علی یگانه در این نشست با اشاره به سابقه‌ی آشنایی خود با خلیل عمرانی گفت: آشنایی من با مرحوم عمرانی مربوط به زمان دانش‌آموزی اوست و در زمانی که کتابرسانی به روستاهای جنوب استان بوشهر را انجام می‌دادم، به مدرسه آنها، دبستان ﺍﻛﺒﺎﺗﺎﻥ ﺭﻭﺳﺘﺎﻱ ﻟﻤﺒﺪﺍﻥ ﭘﺎﻳﻴﻦ رفتم.

یگانه که در آن سفر، خلیل عمرانی را به دلیل نوشتن یک داستان و ارسال آن توسط معلم او به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از او تقدیر کرده و «ﻃﻌﻢ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺗﺒﺴﻢ ﻛﺎﻧﻮﻧﻲ» را خلیل عمرانی چشانده و اورا به عضویت کانون درآورده بوده است ادامه داد: اولین کسی که در آن روستا از من تقاضای کتاب کرد مرحوم خلیل عمرانی بود.

موسس مدارس عشایری در جم خاطرنشان کرد: به خاطر علاقه‌ای که در خلیل عمرانی دیدم او را به عنوان مسئول کتابخانه آنجا تعیین کرده و از آن به بعد رابط بین من  و مردم روستا به ویژه دانش‌آموزان شد.

حاج علی یگانه خلیل عمرانی را عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کرد و سال‌ها بعد عمرانی ﻣﺪﻳﺮ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎﻱ ﺍﺩﺑﻲ ﻛﺎﻧﻮﻥ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻓﻜﺮﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻛﺸﻮﺭ ﺷﺪ ﻛﻪ از آن به عنوان ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰﺍﺭﻱ ﻭ ﺑﻠﻜﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲﺍش نام می‌برد.

سخنرانان دیگر این نشست دکتر ماحوزی استاد دانشگاه، آقای اقلیما و آقای محمدجواد فخرایی نویسنده و پژوهشگر دشتستانی بودند.

این سخنرانان نیز با اشاره با جایگاه و ویژگی‌های شعری خلیل عمرانی ابراز داشتند: همیشه گفته می‌شده است خطه دشتی که به کل جنوب استان بوشهر اطلاق می‌شده، منطقه شاعر پروری است.

دکتر ماحوزی نیز با اشاره به پیشرفت‌های دانشگاه آزاد اسلامی در این شهرستان با درخواست از مسئولین برای کمک به دانشگاه ابراز امیدواری کرد: مقاطع تحصیلات تکمیلی نیز در دانشگاه آزاد جم راه اندازی شود و شاهد پذیرش دانشجو در مقطع دکترای رشته ادبیات در جم باشیم.

گفتنی است مراسم بزرگداشت خلیل عمرانی به مناسبت چهلمین روز درگذشت وی به همت ستاد حمایت از سرمایه‌های انسانی شهرستان جم با حضور جمعی از فرهنگیان، شعرا، دانشجویان و اساتید دانشگاه در سالن کنفرانس شهرداری جم برگزار شد. در این مراسم چند تن از شاعران به همین مناسبت اشعاری را قرائت کردند.

خلیل عمرانی شاعر، پژوهشگر، کارشناس ارشد ادبیات فارسی متولد 1343 بندر دیر بود. در پست‌های مشاور وزیر آموزش و پرورش، مسئول آفرینش‌های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کشور و معاونت فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر فعالیت داشته است.

از جمله آثار منتشر شده او می‌توان به «ترنم حضور»، «مروارید فراموش»، «ساعت به وقت شرعی دریا»، «گزینه ادبیات معاصر»، «دلمویه‌های بم» اشاره کرد.
استاد خلیل عمرانی رئیس انجمن شعر سازمان بسیج هنرمندان کشور بود.

|+|

تقدیر از مرحوم خلیل عمرانی در کنگره شعر شهدای جهاد علمی

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا ازمیان هزار اثر رسیده به جشنواره با رای هیات داوران تعدادی از آثار به عنوان برتر معرفی شد و مورد تجلیل قرار گرفتند.

این مراسم در دو بخش تجلیل از استادان و پیش کسوتان عرصه شعر و برگزیدگان جشنواره ی شعر شهدای جهاد علمی برگزار شد.



**برگزیدگان بخش استادان و پیش کسوتان

1- علی معلم دامغانی

2- سیدعلی موسوی گرمارودی

3 - محمدعلی بهمنی

4 - یوسفعلی میرشکاک

5 - عباس براتی پور

6 - حسین اسرافیلی

7 - محمدعلی مودب

8 - زنده یاد خلیل عمرانی

9 - علیرضا قزوه



** برگزیدگان شعر شهدای جهاد علمی

1- امیرعلی سلیمانی از همدان

2- زهرا شعبانی از هندیجان خوزستان

3- مریم کرباسی از اصفهان

4- سودابه مهیجی از یزد

5- پریوا قیومی زاده از ابرکوه یزد

6- وحید طلعت از تبریز

7- حسن محمدزاده از کاشان

8- علیرضا رجبی زاده از کاشان

9- سارا سادات باختر از اصفهان

10- احمدرضا قدیریان از یزد

آیین اختتامیه نخستین جشنواره شعر شهدای جهاد علمی که رییس سازمان بسیج مستضعفین ، عزیزی نماینده رییس جمهوری و جمعی از شعرا و خانواده های شهدا نیز حضور داشتند ، در محل تالار ایوان شمس تهران برگزار شد.

|+|

شعر شاعران بوشهري در سوگ خليل مهرباني ها ( علی هوشمند، نغمه ایزدپناه، عبدالله رئیسی )

غزل واره اي براي خليل عمراني عزيز   

ابري از اندوه مي بارد پياپي ماتم  امشب

مي روم تا خويش را كم كم  ببارم نم نم امشب

سر به روي شانه هاي خاطراتم مي گذارم

تا به ياد آرم شكوه خاطراتت كم كم امشب

روي دوش خويش دارم مي برم تابوت خود را

اين مكعب مستطيل مستتر در ماتم امشب

 اين جهان هندسي ، اين حجم سنگين دروغين

مي برم منزل به منزل هردم امشب ، هر دم امشب

 اين جهان هندسي ، اين از ازل بيگانه با تو

اين عروس رنگ رنگ تا ابد مستخدم امشب

 خواب يا بيدار ؟ مي آيم كنارت مي نشينم

شعرهاي تازه ام را يك به يك مي خوانم امشب

 شعر مي خوانم :

« بت كشميري ام رطلش گران است...»

اي بخاراي خيالم از  خرام خنده هايت  خرم امشب

 شعر مي خوانم برايت ، چاي مي ريزي برايم

عطر چايت حس خوبي مي دمد در جانم امشب

 شعر مي خوانم برايت ...نيستي ...اسلام شهري ؟

 من به دنبال تو در بوشهر هان مي گردم امشب !

 ساعت چند است ؟...

مي گيرم همان خط هميشه روشنت را

آن سوي خط مي دهد پاسخ ولي « ايمان » خسته

                                                        مبهم امشب

 دست من مي لرزد و گوشي مي افتد از دهانم !

مي رسد از گوشي همراه من «دلمويه هايي از بم » امشب

علي هوشمند _ بوشهر

---

به استادم که زلال مهربانیش تا همیشه جاری است

نجیب آمـدی آن شب به وقت شرعـی دریـا

سکـوت روی لبانت، تمـام طـول سفــر را

همیشه مبهم و زخمـی ولی زلال و صمیمـی

به من سری زده بـودی پس از دریغ و تمنـا

و موج موج تغـزل بـه چشم‌هـای صبـورت

شبیــه خـم شـدن نخل‌هـای بـر لب دریــا

نگـاه آینـــه‌دارت پُــر از تـلاوت گنــدم

بهـار لهجه‌ی بکـرت، همیشه سبـز و شکوفا

تـو بی‌نهایت شعـری، غزل‌تریـن پــدر آری

که بد شکسته شد از مـا، دلت: حریـم مـدارا

چقـدر آینـه خواندم، چقـدر آیـه، کجایـی؟

چقـدر نـذر و نیـایش دخیـل حضرت زیبـا

سفر حكايت تلخ است كه كاش تـازه نمي‌شد

دلت چگونه رضـا شد به پـر گشودن بي ما؟

نغمه ایزدپناه _بوشهر

---

مانند یک جزیره ی مرجانی است او

دریای جود و لطف و فراوانی است او
او شاعر است و شعر نمی میرد از ازل
لابد هنوز گرم غزلخوانی است او
شاید دوباره در شب شعری نشسته و
مشغول مدح شاه خراسانی است او
یا با ترنج و قیصر و سلمان و دوستان
مجذوب شعرخوانی مردانی است او
ماه محرم است، پس امشب بدون شک
یا مجری است یک تنه یا بانی است او
باور کنید چشمه ی جوشان معرفت
باور کنید عین مسلمانی است او
یک جشنواره از گل و لبخند و عاشقی
ترکیبی از خصایل انسانی است او
تنگ است و تار، گرچه شب خاکیان ولی
با اهل بیت فاطمه مهمانی است او
از دوستان مکتب قرآن و اهل بیت
از عاشقان پیر جمارانی است او
بی درد نیست، معنی دردی است ریشه دار
از شاعران غزه و لبنانی است او
اینک که بر لبان شما حمد و سوره است
شاید دوباره گرم غزلخوانی است او

عبدالله رئيسي _ بوشهر

---

|+|